Voor het eerst in zijn leven negeert Jean-Philippe Loyau de rede.
Hij heeft een keuze gemaakt die al lang in hem sluimerde. De beslissing is levensveranderend. Het betekent dat de Deens-Franse Jean-Philippe Loyau tegenwoordig drie tot vier dagen per week in Parijs woont, op 21 vierkante meter, op de zesde verdieping zonder lift, terwijl zijn zwangere vriendin in hun appartement in Frederiksberg verblijft.
Want hij heeft geen bedrijf in Denemarken opgericht, maar in Parijs, waar hij achter Philie And The Jar staat, dat glazen met avondmaaltijden maakt die de carrièregerichte stedelingen mee naar huis kunnen nemen voor hun gezin.
Jean-Philippe Loyau betaalt zichzelf nog geen salaris uit, hij kan zijn vriendin niet meer mee uit eten nemen, hij rijdt in een Toyota Aygo. Er zijn heel concrete offers in het avontuur dat hij najaagt, maar daar is Jean-Philippe Loyau zich van bewust:
“Ik klaag niet over de situatie, en ik heb geen schuldgevoel over de beslissing. Ik ben waarschijnlijk een aantal jaren te conflictvermijdend geweest, en dat is iets waar ik veel aan heb gewerkt. Het is belangrijk om duidelijkheid te hebben. Toen ik mijn vriendin twee jaar geleden ontmoette, zei ik meteen tegen haar:
"Ik heb een droom, en je moet weten dat er een dag komt waarop ik die ga najagen.”
Ligt in het Franse DNA
In zijn volwassen leven heeft Jean-Philippe Loyau een solide basis gecreëerd die hem nu in staat stelt zijn droom na te jagen om een bedrijf op te bouwen. Na de middelbare school, op 18-jarige leeftijd, volgde hij een twee jaar durende militaire disciplineopleiding na de middelbare school - op classe préparatoire St Louis de Gonzague - met lessen van 8-17 uur elke dag, mondelinge examens twee avonden per week, en een examen elke zaterdagmiddag van vier uur. Dit was het toegangsbewijs voor een universitaire graad aan de prestigieuze EDHEC Business School, in financiën, economie en management. Zijn carrière begon met vier jaar dienst bij Deloitte op het gebied van M&A, en de afgelopen bijna vijf jaar was hij bij Implement Consulting Group op het gebied van strategie.
De overstap is nu groot, van jarenlang in een adviserende rol naar nu zelf iets vanaf de grond opbouwen. Maar het ondernemersgen ligt in zijn Franse DNA. De familie van zijn vader komt uit Beaucourt, ten zuiden van de Elzas, en behoorde tot de protestantse minderheid. Lang geleden begon de familie een messingbedrijf, met de productie van alles, van potten tot klokken. Op een gegeven moment werden ze door een paar van hun neven gevraagd of ze wilden investeren in een nieuw bedrijf dat auto's zou produceren. De neven behoorden tot het vreemde deel van de familie, en aangezien het gevestigde deel van de familie niets wilde doen dat geen toekomst had, bedankten ze vriendelijk voor het mede-eigenaarschap van Peugeot.
Het familiebedrijf stopte eind jaren zestig. Het verhaal van het bedrijf, dat medeoprichters was van het Franse sociaal kapitalisme, is met trots in de familie doorgegeven en heeft Jean-Philippe Loyau de ambitie gegeven om het na te doen. Hij heeft altijd gehoord over zijn overgrootmoeder, die een "Japy" was - de familienaam van de grote Franse industriële dynastie - en veel belang hechtte aan het doen van goed, nu ze de middelen had, bijvoorbeeld door mensen te steunen die uit de gevangenis kwamen en soldaten in de Eerste Wereldoorlog.
“Ik heb vaak gedacht dat we weer iets moeten creëren. Ik heb mezelf afgevraagd: Wat zijn mijn hogere doelen? Waar wil ik voor herinnerd worden?”
Elke keer dat hij zichzelf deze vragen stelde, waren de antwoorden duidelijk. Hij droomt ervan een geweldige werkplek te creëren die niet alleen geld kan verdienen, maar ook iets terug kan geven aan de medewerkers en de samenleving. De misschien wel belangrijkste levenswaarheid die Jean-Philippe Loyau de afgelopen jaren heeft ingezien, is het belang van reageren op zijn drijfveer en niet aarzelen om beslissingen te nemen.
“Beslissingen nemen is een gemeenschappelijk kenmerk van mensen die succesvol en gelukkig zijn in het leven. Ik geloof in het nemen van beslissingen, in plaats van overdenken. Als ik nu als ondernemer was begonnen met een grondige analyse van de markt, concurrenten en potentiële klanten in een enorme en voortdurend veranderende voedingsindustrie, had ik een mooi consultancyrapport kunnen maken, maar dan stond ik hier niet, al goed op weg. Beslissingen nemen is cruciaal, en ik heb geleerd dat het is wat me gelukkig maakt. Ik heb een vriendin, ik ben ondernemer, ik krijg binnenkort een kind, de timing is helemaal verkeerd, maar ik geloof dat er iets goeds uit zal komen.”
Toen een van Jean-Philippe Loyaus vrienden in Frankrijk hoorde dat hij ondernemer was geworden, was zijn eerste opmerking tegen hem:
“Oh, dus jij bent ook begonnen? Je zult de komende tijd niet zo goed slapen.”
Het bleek precies het tegenovergestelde te zijn.
“Ik heb nog nooit zo goed geslapen als nu. Want ik heb vrede gesloten met mezelf. Als het lukt met mijn bedrijf, is dat fantastisch. Als het niet lukt, is dat ook prima, want ik ga sowieso veel leren, en ik ga er geen spijt van krijgen. Daarom voel ik geen druk.”
Jean-Philippe in The Lawyer
MAN IN THE SHIRT
“De eer komt toe aan de man die daadwerkelijk in de arena staat, wiens gezicht wordt geschonden door stof en zweet en bloed” - citaat Theodore Roosevelt in Parijs, 1910. In de portretserie “Man in the Shirt” ontmoet BARONS zakenmensen die gemeen hebben dat ze zichzelf in het spel hebben gezet - en op het spel. Waar vinden ze moed? Wat is het belangrijkste dat ze onderweg hebben geleerd? En wat kunnen wij anderen van hen leren?
